Odcinek 25

Lucia, ujrzawszy zbliżającą się Stasię, uczuła w swej naiwności ulgę. “Co wśród swoich, to wśród swoich” pomyślała, spoglądając z ukosa na Idziego, który wyciągnął swe państwowe zęby ze szczęki i pomiędzy szczelinami umieścił malutką pluskwę. Następnie zdecydował, że proteza powinna wrócić na swoje miejsce i wsadził ją z klekotem w otwór gębowy.

Odcinek 24

…wyjął z kieszeni zwiniętą do granic możliwości kartkę papieru formatu A4, zapisaną drobnym tekstem (czcionka szeryfowa, rozmiar 8 pikseli). Po rozłożeniu tej kartki wręczył ją Luci i wyjaśnił:

Odcinek 23

A Lucia strzepywała grudki ziemi ze swojej czuprynki. Idzi okazał się niewiele wartym mężczyzną o ambicjach erotomana. Randka po oknem nie należała do udanych, bo:

Odcinek 22

Natchniona myślą zbawienia świata Lodzia za pomocą kilku niewielkich susów znalazła się w domu Józka. Właściwie to trudno było to miejsce nazwać domem. Józek mieszkał bowiem w starej, opuszczonej budzie dla psa. I choć była to w miarę duża i ekskluzywna buda (Józio zabrał ją zaprzyjaźnionemu psu multimiliarderów po uprzedniej konsultacji tego czynu z pierwotnym właścicielem – pies uznał, że i tak na Święta miał dostać nową), to nie było mowy o tym, żeby zmieściła się tam cała Lodzia.

Odcinek 21

… Sogomora i Domora! Lucia chłodziła sobie głowę w zamrażarce, mięso ubrane w foliowe woreczki rozpuszczało się krwiście na podłodze, bo zostało plugawie wyeksmitowane z lodówki, a do resztek lepkiego likieru rozlanego na ceracie stołu przykleiły się upite muchy.

Odcinek 20

…Amerika jest głupia! Tam tylko hamy jedzą burgery i jest konsumpcjonizm jak cholera!
- Córciu, jak ty się wyrażasz?! – wrzasnęła Stanisława. – I co to w ogóle jest konsumpcjonizm?!

Odcinek 19

…spotkały Lodzię i posterunkowego. Dziewczyna oparła głowę o ścianę pokrytą staroświecką tapetą. A rzecz działa się w przedpokoju. Policjant dzierżył w lewej dłoni jakiś kajet, który przypominał kalendarz. Tak! To był kalendarz szalonych lat 80-tych! Kalendarz na rok 1984, mocno przeterminowany, ale pozostała wiara, że ten mężczyzna był po prostu cichym fanem Orwella.

Odcinek 18

Po wizycie Ojca Dyrektora Stanisława czuła, że jej dusza żąda oczyszczenia. A że pora była ku temu odpowiednia, wyszła do kościoła, na mszę. Idąc spacerkiem po zakurzonych ulicach swojego miasta, spotkała Marysię i Lucię. Te spacerowały razem powolnym krokiem, nadeptując jednak na wszystkie napotkane po drodze owady-nieloty. Stanisława szybko zauważyła niezauważalne wręcz szwy na głowie obu swoich towarzyszek. Nie omieszkała więc zapytać o ich genezę: